Home
Het sinterklaasfeest.

sinterklaasNEE, NEE, NEE, dit verhaaltje gaat niet over de zwartepieten-discussie maar over het leukste en ook uniekste kinderfeest in de wereld. Het is een herinnering aan een feest dat zeker 80% van de lezers van De Kijker minimaal driemaal hebben gevierd: éénmaal als kind, éénmaal als organiserende ouders en éénmaal als toekijkende- en kadootjes gevende opa/oma. 

Ik herinner mij nog goed de eerste keer, dat ik door mijn ouders op het verkeerde been werd gezet, (lees) glashard werd voorgelogen. Mijn moeder vertelde mij van een goede Sinterklaas, die met zijn knecht, Zwarte Piet, aan kindertjes die zoet waren geweest, cadeautjes kwam brengen.

Ik moest dan de sinterklaasliedjes zingen en dan zou zwarte Piet door de schoorsteen komen en iets in mijn schoen doen. Dus zong ik iedere avond alle liedjes die ik kende voor de grote salamanderkachel met de ingezakte waterketel. De volgende morgen lag er dan een chocolade kikker of een ander chocolade beest in mijn schoen.

Mijn volgende herinnering is als achtjarige aan de intocht in Amsterdam. Ik twijfelde al een beetje aan de waarheid over het bestaan, maar toen ik al die mensen zag die op de route stonden, en de burgemeester die de Sint verwelkomde, moest het toch wel waar zijn. Mijn moeder en ik stonden op het Rokin en daar kwam Sinterklaas, gezeten op een wit paard. Naast het paard liep een Zwarte Piet met een zak over zijn schouder en een roe (een takkenbosje) in zijn hand. Toevallig had ik iets gehoord over de goede bisschop uit Madrid. Ik zag een kruis op zijn mooie mijter en riep ter plekke ontsteld uit: “Mam, de sint is Rooms!”, waarop zij glashard reageerde: “Nee jongen, deze bisschop is gereformeerd.”

Dan komt de waarheid en vervagen de herinneringen. Maar dan zijn we 25-30 jaar later en ben ikzelf de misleider, oftewel de grote leugenaar.

De grote salamander is een oliestookhaard geworden waar op een bepaald moment 4 paar kinderschoentjes voor stonden, die ook weer gevuld werden met dezelfde soort kikkers als 25-30 geleden. De leukste herinneringen stammen uit de volwassen tijd, wanneer de kinderen groot zijn en met aanhang pakjesavond komen vieren in het ouderlijk huis. Eerst worden er lootjes getrokken, surprises bedacht en in elkaar geknutseld. Met mooie gedichten worden de gekste cadeautjes dan uitgepakt.

5 decDe laatste keer dat veel oudere mensen het sinterklaasfeest vieren is als meelevende en cadeautjes gevende grootouders. In een soort trance kijken opa en oma naar de kleinkinderen, die vol verwachting naar de goed gevulde zak van Sinterklaas kijken en nog geloven dat deze uit Spanje door de goedheiligman is meegebracht. En daarmee is de cirkel rond.

                                                                                                                         >> Terug naar Verhalen.



 klik op pagina


     Uitverkocht.