TOEGEPASTE PSYCHOLOGIE
oorspronkelijke tekst van P.J.J. Mounier (1888-?)
oorspronkelijke uitgave SUCCES INSTITUUT (1948)
bewerkt in 2006
door Richte Lommert
LES 34
|
DAT KAN IK OOK !
Marcus Samuel werd in 1853 geboren in Whitechapel, een van de armste wijken van Londen. Hij huwde op jeugdige leeftijd en woonde met zijn vrouw en veel kinderen in een armoedig huisje met twee kamertjes, waarvan de voorkamer werd gebruikt als een uitdragerswinkeltje. Op een zaterdag had hij een goed zaakje gedaan en besloot tot een losbandige uitgave: een reisje met vrouw en kroost naar het strand van Brighton. Zoals alle kinderen zochten de kleintjes schelpen en namen die mee naar huis. Thuisgekomen, plakte één der dochters de schelpen op een kartonnen doosje, welk in het winkeltje werd gezet. Binnen een half uur was het door een voorbijganger gekocht. Vader Marcus zei tegen zijn kinderen: “maak nog een aantal doosjes en wanneer wij genoeg verkocht hebben, gaan we weer naar het strand in Brighton om nieuwe schelpen te zoeken”. Zo gezegd zo gedaan. De schelpendoosjes bleken zeer in trek te zijn en na enige tijd ging de familie Samuel iedere week naar het strand van Brighton. De kleine koopman kreeg het zo druk met zijn schelpendoosjes, dat hij alle buurtkinderen ook aan het werk kon zetten. Maar dit gaf de concurrentie ook een kans om op te komen. Marcus Samuel ging naar Bretagne om andere schelpen te zoeken en om zijn concurrenten de loef af te steken reisde hij alle kusten af. Eerst naar de Franse Middellandse zee en vervolgens naar Indië, Japan en China. Maar om een goedkopere vrachtprijs te verkrijgen laadde hij de schepen ook vol met porselein en kunstvoorwerpen. Uit een gering aantal kleine succesjes bouwde hij een groot succes op. Hij vond, dat de scheepvaartmaatschappijen die zijn schelpen, porselein en kunstvoorwerpen vervoerden een veel te hoge vracht vroegen. Daarom besloot hij zelf voor het transport te zorgen. Hij kocht schepen en toen bleek, dat het niet efficiënt was om deze leeg naar het oosten te laten varen, zocht hij artikelen die in het land van de rijzende zon gewild waren. De Standard Oil Company verkocht in die dagen petroleum aan de Chinezen. Dit leek Marcus een uitstekend product voor de heenlading. Zo gingen de schepen met blikken petroleum naar het verre oosten en kwamen met oosterse producten terug. Eerst met één schip, maar toen de zaken zich nog verder uitbreidden kwamen er vele artikelen bij en dus ook meer schepen. De handelsvloot moest een eigen vlag hebben en aangezien hij zijn succes had opgebouwd met schelpen koos hij voor een gele vlag met rood schelpenembleem en zijn vloot noemde hij de Shell Transport & Trading Company. De vlag kent u, die wappert nu op honderdduizenden Shell benzinestations over de gehele wereld (het Engelse woord shell = schelp). Op Borneo (toen nog Nederlands Oostindië) had de Nederlander Henri Deterding met zijn Koninklijke Petroleum olie gevonden. Hij zocht Marcus Samuel op en zei: “Jij hebt schepen, die ik mis. Maar ik heb olie en die kunnen wij samen veel goedkoper verkopen dan Rockefeller met zijn Standard Oil (Esso)”. Zo kwamen die twee samen en ontstond de Royal Dutch Shell. Beide
zakenmensen werden later in de adelstand verheven. Samuel werd Lord
Bearsted en Deterding werd Sir Henry Deterding als beloning voor het
feit, dat zij de Shell tot de grootste oliemaatschappij van de wereld
wisten te maken. Wat was nu de
basis van zijn succes? Hij had bijna geen schoolopleiding gehad en zijn
totale opvoeding lag ver onder het gemiddelde. Hij kon lezen en
schrijven, optellen en aftrekken, vermenigvuldigen en delen en daarmee
was zijn kennis uitgeput. Maar hij geloofde in zichzelf en sprak steeds
tegen zichzelf : “wat die andere kooplui kunnen, dat kan ik ook!” Marcus Samuel had door zijn handeltjes als jongeling reeds lang geleerd, dat hij met harmoniërende gedachten met zijn omgeving veel grotere resultaten kon bereiken, dan wanneer hij zich met zijn ideeën afzonderde. Hij begreep, dat succesvolle mensen anderen nodig hebben om hen aan te moedigen. Zijn vrouw was voor hem in de beginjaren een grote steun. Hij wist zijn vrouw geheel in harmonie met zijn gedachten te brengen. Zij geloofde in hem en in zijn succes en dat was een belangrijk ingrediënt voor zijn welslagen.
De beginjaren
waren moeilijk. Ondanks dat zijn gezin vrijwel ieder jaar een
uitbreiding kreeg, wisten hij en zijn vrouw de eindjes toch aan elkaar
te knopen. Hij was straatarm, tot het moment dat hij een gelukkig zaakje
deed. De extra winst, die hij daarmee verdiende potte hij niet op en
stak het ook niet in zijn zaak. Zijn omgeving zei tegen hem dat hij het
geld in zijn zaak moest stoppen als een appeltje voor de dorst. In geen jaren hadden Marcus Samuel en zijn vrouw zoveel lucht gezien en zoveel vergezichten gehad. De kinderen genoten met volle teugen en zij kwamen beladen met de gevonden schelpen terug in de donkere achterbuurt van Whitechapel. Zij speelden met de meegebrachte schelpen, waarvan zij er enkele op doosjes plakten. Wat zouden 999 va de 1000 vaders gedaan hebben, die hun kinderen zo bezig hadden gezien? Zij hadden waarschijnlijk geglimlacht en de doosjes hebben bewonderd. Zij zouden goedkeurend over het aardige idee hebben gesproken, maar er verder niets mee hebben gedaan. Maar Marcus Samuel had zijn onderbewustzijn er op ingesteld om alles op te merken waarmee geld kon worden verdiend. Daarom zette hij het doosje voor het raam met een prijs erop. Nu komt ook zijn handigheid naar voren. Hij prijst zijn kinderen en zegt hen: “als wij veel doosjes verkopen, kunnen wij opnieuw naar zee gaan”. Hij zorgde er dus voor dat de gedachten van zijn kinderen met zijn handelingen harmonieerden. Als de kinderen zien, dat de schelpendoosjes vlot verkocht worden, gaat het kroost met nieuwe moed en enthousiasme andere doosjes met schelpen beplakken.
Ga nu eens voor de spiegel staan en vraag u zelf af, wat u had gedaan. Had/heeft u voldoende zelfvertrouwen om met heel weinig geld toch in het huwelijksbootje te stappen, in een armoedige buurt te gaan wonen en een (groot) gezin te stichten? Wat had u met het extraatje gedaan, dat u in de schoot was gevallen? Marcus Samuel
deed wat zijn hart hem ingaf. Veronderstel, dat hij naar de raadgevingen
van zijn omgeving had geluisterd en langer vrijgezel was gebleven en
geen kinderen had gekregen. En als hij als eerzaam huisvader elk
dubbeltje tweemaal had omgedraaid vóór het had uitgegeven. Dan zou hij
niet met zijn kinderen naar zee zijn gegaan en niet zijn verkoop van
schelpendoosjes etc. zijn begonnen. In een vorige
les werd gesteld “gebruik uw gezond verstand”. Dit neemt niet weg, dat u
gelijktijdig ook uw gevoel in het oog moet houden en in bepaalde
gevallen u door uw gevoelens moet laten leiden.
Van jongs af had
Samuel zichzelf geleerd om oog voor geld te hebben. Waar anderen niets
in zagen, daar zag hij wat in. Zijn onderbewustzijn waarschuwde hem
wanneer er iets te verdienen viel. Samuel zag brood
in oude lompen en metalen en verkocht deze weer aan anderen die er hun
voordeel mee konden doen. Denkt u, dat
Marcus Samuel ooit zo’n groot succes was geworden, wanneer hij grote
zakenmensen als wonderen had beschouwd? Als hij dat had gedaan, zou hij
nooit de moed hebben gehad om een fabriekje van schelpendoosjes op te
richten. Maar hij zei constant tegen zijn onderbewustzijn: “dat kan ik
ook”. Duizenden mensen hebben gedachteflitsen maar doen er niets mee. Samuel deed dat wel en dat bracht hem grote successen. Gedachteflitsen gingen bij Samuel niet het ene oor in en het andere uit. Hij sloeg ze op in zijn onderbewustzijn. Zo kwam de flits in verband met de hoge transportrekeningen. Hij ontdekte, dat hij dit zelf veel goedkoper kon doen en verwezenlijkte de gedachteflits. Ook de blikken petroleum omzetten in tankschepen was een flits, die indirect tot de grote Royal Dutch Shell heeft geleid. Ook u heeft
gedachteflitsen. Noteer ze in een notitieboekje en toets deze later op
hun waarde. Niet alle flitsen zijn uitvoerbaar, maar met de bruikbare
krijgt u een voorsprong op de anderen. Maar alle opgeslagen flitsen
blijven in uw onderbewustzijn en komen op de meest onverwachte momenten
weer boven. Maar ook uw
onderbewustzijn is even wonderlijk en geeft u ook goede flitsen. Maar ze
vallen u misschien niet voldoende op, omdat u met andere dingen bezig
bent. Toen de zaken van Marcus Samuel zich snel uitbreidden kreeg hij financieringsbehoeften. Hij ging naar de Londense bankiers, die niets zagen in de man uit de sloppen van Londen. Hij ging naar Parijs, en sprak met de Rothshild Bank, die hem wel kredieten wilde geven om zijn transportschepen voor de Shell Trading Comp. te laten bouwen.
Toen Samuel bij
de Londense bankiers alsmaar nul op het rekest kreeg, hield hij niet op
om zijn ideeën ten uitvoer te brengen. Hij ging naar Parijs om bij
Rothshild zijn plannen met zelfvertrouwen en overtuiging uit te dragen.
Hij overtuigde de bankiers, dat petroleum in een tankschip naar China
vervoeren een lucratieve bezigheid zou worden, met meer winst en minder
sores dan petroleum in blikken van 10 liter. |
|
|
|
|
Voor
zeer gunstige |